ยังเจ็บคออยู่เลยนะเนี่ยะ แต่พอดีวันนี้เป็นวันหยุดก็เลยมาเขียนเลยดีกว่า
เดี๋ยวพรุ่งนี้ทำงานแล้ว จะไม่มีเวลามาเขียน
...
ขวัญไปคอนทั้ง 2 รอบ วันแรกไปบัตรยืนอยู่ A1จ๊ะ ส่วนวันที่ 2 อยู่ 1500 โซนR2
ตอนแรกก็คิดไว้ว่าไม่ได้อยากติดขอบรั้วมากนัก เพราะมีบทเรียนจากวันมิราเคิลแล้ว
กะว่าจะอยู่หลังๆ เอาวิ่งดีกว่า(เหมือนจะวิ่งตามทันเลยเนาะ~) แต่ที่ไหนได้รั้วข้างทงเฮยังว่างอยู่
แล้วจะช้าอยู่ไย รีบจับจอง มุ่งสู่รั้วนั้นทันที(ได้ข่าวว่าตอนแรกจะไม่ติดรั้ว - - ")
แล้วพอเปิดตัวเท่านั้นแหล่ะ สำนึกได้ทันทีเลยว่า " การตัดสินใจครั้งนี้ มิผิดพลาด "
ทงเฮออกมายืนหล่ออยุ่ตรงหน้า แถมยังหันหน้ามา ป๊ะ!!~กันอีก (โลกช่างสดใสเมื่อได้สบตาเธอ)
ยืนหน้าขึ้นไปอีกนิด โอ้ว~ มักเน่ค่ะ มักเน่ยืนเป็นตุ๊กตาอยู่ตรง 4500 (ชั้นอยากอยู่ตรงนั้นนนนน)
เปิดตัวด้วยเพลงสุดโปรด a man in love เพลงนี้ฟังกี่ที กี่รอบ ก็มันส์ ผช.เด้ง เต้น กันได้สะใจ
(ออกตัวก่อนว่า จะเล่าแต่ความประทับส่วนตัวจริงๆนะ แต่ทั้งคอนมันก็ประทับใจหมดนั่นแหล่ะ)
ต่อ มาเพลงที่เรียกน้ำตาขวัญได้เยอะสุดคือ....Sorry Sorry
(คิดไม่ถึงใช่ม๊า? ใครเป็นเหมือนขวัญมั่งอ่ะ) จำได้ไหมในวีทีอาร์
มีใครคนนึงที่คิดถึงมากมาย " คิมยองอุน " เห็นแค่รูปในนั้นมันก็เรียกน้ำตาำได้แล้วอ่ะ
ขวัญร้องทั้ง 2 วันเลย (แต่วันที่ 2 จะหนักกว่า เพราะมีเพื่อนไปด้วย พากันกอดคอร้องอ่ะ)
มันบอกไม่ได้ว่าทำไม อยู่ๆ พอเห็นหน้าอาการมันก็ออกอ่ะ พยายามแล้วที่จะไม่ร้อง
เพราะเพลงนี้มันต้องมันส์ ต้องอังกอร์ดังๆ ต้องมีสมาธิ แต่ก็ทำไม่ได้สักวัน
อีกเพลงที่ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรคือ our love(แต่ละเพลงมีแต่อังกอร์เด่นๆทั้งนั้น)
เพราะอะไรหน่ะหรอ? ในวีทีอาร์อีกนั่นแหล่ะ
มันจะเป็นรูปรวมๆของพวกนั้นอ่ะ แล้วมันมีรูป >> คิเฮ << ด้วย คิดถึงบอมอ่ะ
ก็เลยร้อง (สรุปแล้วปีนี้ชั้นจะได้เห็นแกแค่ในรูปใช่ไหม?? คิมคิ!!!) บ่อน้ำตาแตกเลย
ตอนแรกคิดว่าตัวเองจะร้องไห้ตอน shining star (เพราะตอนที่ดูของจีน ร้องอ่ะ)
วันแรกไม่ได้ร้อง เพราะมัวแต่ถ่าย ทงเฮอยุ่ พอดีทงเฮมาอยู่ตรงหน้าพอดี
แต่ โคตรรำคาญแสงที่ส่องมาหาน้องอ่ะ มันได้มุมกันมือถือขวัญพอดี
พยายามสุดๆกับเพลงนี้ แสงส่องแค่ไหนก็จะถ่าย ทงเฮอยุ่แค่เอื้อม
จะมาตายก็ตรงที่ทงเฮหันมาทำ " ซารางเฮ " ใส่ โอ้ย~ จะเป็นลม น่ารักไปหมดผช.คนนี้
แต่เพลงนี้ วันที่ 2 ร้องอ่ะ เพราะวันสุดท้ายแล้วมั้ง มันก็เลยใจหาย
เฮ้อ~ แล้วตาเฒ่าจองซูดันพาร้องอีก ทีนี้ไปกันใหญ่เลย
น้ำตาแทบท่วมอิมแพ๊ค โอ้ยๆๆๆ คอนนี้ชั้นมีแต่น้ำตา TT^TT
ตอนสุดท้ายตอนโค้งก่อนกลับ ที่จองซูพาเรียก คังอินกะคิบอมอ่ะ TT^TT
ชั้นอยากตายจะได้ไม่ต้องร้องไห้อีก พอแล้วจองซู น้ำตาชั้นจะหมดตัว
โปรเจคต่างๆก็ถือว่าโอเค สำเร็จบ้าง ล่มบ้าง เป็นสัจธรรม
ไม่ต้องคิดมาก ไม่ต้องโทษใคร เราทำดีที่สุดแล้ว
แต่คอนเลิกแล้วไม่อยากออกกันมาเลย แต่เพื่อนมันแซวว่า " วันนี้เราจะนอนที่นี่กันเนาะ "
ก็เลยจำใจออก ชั้นยังมาร้องไห้ต่อที่ห้าห้องน้ำอีก (เป็นเอามากนะเนี่ยะ)
ลงมาเจ๊โทรหาเม้าท์กันตามเรื่อง แต่ดันเดินมาเจอกันซะงั้น
ทีนี้ก็ได้เวลา กอดคอกันเป่าปี่เลยค่ะ (คลั้บคล้ายว่าจะเหมือนมิราเคิล)
กลายเป็นว่าร้องไห้กันระงมจนคนที่เดินผ่านเค้าหันมามอง " ทำไมยองอุน...ทำไมคิบอม...ทำไม? "
พูดได้แต่คำว่า " ไม่เห็น ไม่เห็น " มันพูดอะไรไม่ออกจริงๆ
แต่แค่เรากอดกันร้องไห้มันก็สื่อกันได้แล้วจริงๆ
เรารู้แต่เพียงว่า " พวกเรารักเค้ามากๆจริงๆ " ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นถึงขนาดนี้
จองซู นายให้สัญญาแล้วนะว่า ครั้งหน้า จะมาให้ครบมีทั้ง คิบอมและคังอินด้วย ชั้นเชื่อนาย!!!!!
ฟ้าสีครามสดใส
โอ้ ทะเลแสนงาม
มองเห็น ทงเฮ
ถ่ายเองกับมือ(อันสั่นเทา) ชั้นโดนเรื่องมือถือ 2 วันเลย เซ็งอ่ะ มาส่องอยู่ได้ว่ากล้องอ่ะป่าว?? มือถือพี่ มือถือ
...
ส่วนคลิปไปตามดูได้ในเพจ my Fancam นะจ๊ะ
ชัดบ้างไม่ชัดบ้างก็อย่าถือสา เอามันส์อย่างเดียว
